Tuesday afternoon..           
 
              นานเเล้วที่ไม่ได้เข้ามาเขียน
 
 
 
 
         ตอนนี้ฉันก็กลับมาอยู่บ้านเป็นการถาวรเเล้ว หลังจากที่เรียนไปเล่นไปใช้เวลา3ปีครึ่งจบ จริงๆ ก็รู้สึกว่ามันไวเเอบใจหายเหมือนกัน นี่เราจะไม่ได้อยู่หอ ไม่ได้นอนคุยเล่นกับเมท ตกเย็นไปเดินเล่นริมหาด หรือชวนกันเข้าร้านเหล้า บางวันก็ไปนั่งดูหนังที่หอสมุดเบื่อๆก็หาหนังสือมาอ่าน พอถึงตอนเย็นทีไรเป็นต้องชวนกันเข้าร้านนมทุกที มันเป็นชีวิตที่สนุกมากเลยนะ เเต่เห็นเเบบนี้ไม่ใช่ว่าเรียนจะไม่สนใจ มันเข้าข่ายประโยคที่บอกว่าเรียนเป็นเรียนเล่นเป็นเล่น 
 
     ตอนนี้ก็ยังไม่ได้หางานทำเลย คิดเอาไว้ว่าอยากทำฟรีเเลนซ์ ด้วยความที่ตัวเองไม่ชอบอะไรที่มันจำเจ อยากทำงานที่เเบบไม่ต้องตรอกบัตร พอกลางกันก็ทยอยกันลงมากินข้าว 5โมงเย็นก็นั่งรถกลับบ้าน ฉันรู้ตัวเองว่างานเเนวนี้ถ้าทำก็ทำได้เเต่คงไม่มีความสุขเเละสักวันต้องได้ลาออกจากงานเเน่ๆ  เเอบคิดว่าอยากเขียนหนังสือขายเเต่ตัวเองก็ไม่ได้ดีเด่นหรือดังอะไร มีเเค่ความชอบเท่านั้น เฮ้ออออ 
 
นี่ถ้ารวมสมุดที่ตัวเองเขียนเล่นทั้งในคาบเรียนหรือตอนที่ไปไหนมาไหนไม่นับไดอะรี่ตั้งเเต่สมัยที่ยังเขียนด้วยดินสอตัวเบ้อเร่อก็นับได้ว่าเยอะทีเดียว อยากจะรวบรวมเอามาลงบล็อกเหมือนกันเเต่พอจะทำก็ชอบมีอย่างอื่นมาขัดทุ๊กกกกที เเละสุดท้ายก็ลืม
 
 
 
                   เมื่อไม่กี่วันมานี้ได้มีโอกาสอ่านหนังสือ nice to meet me ของ ต้องตา จิตดี ชอบมากเลยนะ มันเป็นหนังสือที่ทำให้ฉันเหมือนได้เป็นต้องตาจริงๆ ฮ่าๆๆๆ พูดเเล้วก็อายตัวเอง แต่ฉันก็เคยคิดนะว่าสักวันก็อยากมีโอกาสไปต่างประเทศ ไปเรียนภาษาเเบบนั้นบ้าง เเต่ก็นะ คงได้เเค่คิดเพราะฐานะทางบ้านก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรมาก 
 
 
 
ฉันยังคงฝันอยู่..
 
 
 
อยากให้ฝันนั้นเป็นจริงเเละเกิดขึ้นกับตัวเองจริงๆ 
 
 
 
นี่ขนาดกำลังเขียน (จริงๆ ก็คือพิมพ์นั่นเเหละ) ยังเเอบคิดเลยว่า ไม่เเน่น้าาา อาจจะมีบก.จากสำนักพิมพ์ซักที่เผลอเข้ามาอ่าน เเล้วเห็นว่าเฮ้ยไอนี่เขียนใช้ได้เเล้วยื่นโอกาสให้ลองเขียนดู  สุดท้ายไปๆมาๆขายได้เป็นพลุเเตก โอ้วววว หน้านี่บานทันที
 
   ฮ่าๆๆๆๆ เห็นไหมๆ เห็นไหมคุณผู้โช้มมมม ฉันนี่เพ้อจริงๆ 
 
เเต่เห็นฉันเป็นเเบบนี้ฉันเป็นคนหลายเเบบนะ ยังไงดีล่ะ เเบบว่า ไม่ได้มีเเค่ด้านเดียว คือเอาจริงๆ คนเรามันก็ไม่ได้มีด้านเดียวป๊ะวะ เออนั่นเเหละ เเค่อยากบอก (ทะเลาะกับตัวเองซะงั้น)
 
เเต่คงไม่มีใครเข้ามาอ่านหรอกมั้ง นั่งถอนหายใจต่อไป..

Comment

Comment:

Tweet

@NiGHTSSE7EN ที่บอกว่าเขียนดีนี่ไม่ได้หรอกกันใช่มะ ฮ่าๆๆ ดีใจจังค่ะ : )) 

#2 By ฝนปรอย~* on 2015-12-24 21:22

ผมก็เคยคิดนะ แบบว่าทำบล็อก แล้วมีคนมาเห็นผลงาน แล้วเราก็ประสบความสำเร็จในชีวิต 555

 

 

แต่ชีวิต มีฝันเนี่ยแหละ  ที่จะทำให้เรามีแรงขับเคลื่อนในการใช้ชีวิตขึ้นอีกเยอะ เพราะงั้งจงฝันเข้าปายย   laughing

 

 

 

ปล. แต่ที่อ่านนี่ก็เขียนดีจริงๆนะครับ ผมชอบ 

 

 

 

 

 

 

#1 By NiGHTSSE7EN on 2015-12-24 19:52